кантрактура

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова кантрактура
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	кантракту́ра мн. —
Родны каго? чаго?	кантракту́ры мн. —
Давальны каму? чаму?	кантракту́ры мн. —
Вінавальны каго? што?	кантракту́ру мн. —
Творны кім? чым?	кантракту́рай, кантракту́раю мн. —
Месны у кім? у чым?	кантракту́ры мн. —
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

Я не пацярпеў няўдачу. Я проста знайшоў 10000 спосабаў, якія не працуюць.

Томас Эдысан, амерыканскі вынаходнік

kantraktura — беларуская лацінка

Слова кантрактура (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: