аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова канцона
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
канцо́на мн. канцо́ны |
| Родны каго? чаго? |
канцо́ны мн. канцо́н |
| Давальны каму? чаму? |
канцо́не мн. канцо́нам |
| Вінавальны каго? што? |
канцо́ну мн. канцо́ны |
| Творны кім? чым? |
канцо́най, канцо́наю мн. канцо́намі |
| Месны у кім? у чым? |
канцо́не мн. канцо́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
У чужых руках пірог вялікі.
На чужое дабро вочы гараць.
У суседа ўсё лепшае.
Прачнуўся пасля бурнай ночы ў яе дома, бачыш падручнікі за 9 клас, а яна кажа: «Не хвалюйся, гэта старэйшай сястры».
kancona — беларуская лацінка
Слова канцона (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік канцона — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове канцоўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› канцо́ва-марэ́нны (15)
(8) кілато́на ‹
› канцовамарэнны (14)
(7) цынхо́на ‹
› канцо́вы (7)
(11) выкшталцо́на ‹
› канцо́ўка (8)
(7) драчо́на ‹
› канцо́ўнасць (11)
(7) атачо́на ‹
› канцо́ўны (8)
(9) палягчо́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.