аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова канцоўка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
канцо́ўка мн. канцо́ўкі |
| Родны каго? чаго? |
канцо́ўкі мн. канцо́вак |
| Давальны каму? чаму? |
канцо́ўцы мн. канцо́ўкам |
| Вінавальны каго? што? |
канцо́ўку мн. канцо́ўкі |
| Творны кім? чым? |
канцо́ўкай, канцо́ўкаю мн. канцо́ўкамі |
| Месны у кім? у чым? |
канцо́ўцы мн. канцо́ўках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Добрае доўга помніцца, а кепскае ніколі не забудзеш.
Жонка спытала мяне, чаму я так ціха размаўляю ў хаце. Я пажартаваў: баюся, што Марк Цукерберг праслухоўвае мяне. Жонка ў адказ засмяялася. І я засмяяўся. І Аліса засмяялася. І Сіры таксама…
kancoŭka — беларуская лацінка
Слова канцоўка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік канцоўка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове канцоўнасць + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› канцовамарэнны (14)
(9) флейцо́ўка ‹
› канцо́вы (7)
(8) лямцо́ўка ‹
› канцо́на (7)
(11) марганцо́ўка ‹
› канцо́ўнасць (11)
(11) падтанцо́ўка ‹
› канцо́ўны (8)
(9) блінцо́ўка ‹
› канцтава́рны (11)
(10) спрынцо́ўка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.