аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова канюшнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
каню́шнік мн. каню́шнікі |
| Родны каго? чаго? |
каню́шніка мн. каню́шнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
каню́шніку мн. каню́шнікам |
| Вінавальны каго? што? |
каню́шніка мн. каню́шнікаў |
| Творны кім? чым? |
каню́шнікам мн. каню́шнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
каню́шніку мн. каню́шніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Добрае доўга помніцца, а кепскае ніколі не забудзеш.
— Мой сусед напісаў кнігу «Як зарабляць грошы». Цяпер яму трэба грошы, каб яе апублікаваць.
— Хай прачытае кнігу.
kaniušnik — беларуская лацінка
Слова канюшнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік канюшнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове канюшня + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› канюхо́ўскі (10)
(7) плю́шнік ‹
› канюхо́ўства (11)
(8) пылю́шнік ‹
› каню́шневы (9)
(10) капялю́шнік ‹
› каню́шня (7)
(8) сіню́шнік ‹
› каню́шы (6)
(8) цяцю́шнік ‹
› канюшы́на (8)
(7) кія́шнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.