незаменная штука, закіньце ў закладкі:

праверка правапісу

ў
і
каню́шы — назоўнік канюшы́навы — прыметнік
канцэпт

канюшына

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова канюшына
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 канюшы́на

мн.  канюшы́ны
Родны
каго? чаго?		 канюшы́ны

мн.  канюшы́н
Давальны
каму? чаму?		 канюшы́не

мн.  канюшы́нам
Вінавальны
каго? што?		 канюшы́ну

мн.  канюшы́ны
Творны
кім? чым?		 канюшы́най, канюшы́наю

мн.  канюшы́намі
Месны
у кім? у чым?		 канюшы́не

мн.  канюшы́нах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

фат — пусты, пошлы чалавек, які любіць рысавацца, пазіраваць

параўн.: франт

— Падымі мяне па-над зямлёю, падымі мяне ў светлы абшар!
— Паважаны, выйдзіце з ліфта, гэта апошні паверх.


kaniušyna — беларуская лацінка

Слова канюшына (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік канюшына — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове канюшынасеянне + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› каню́шнік (8)

(7) арэ́шына ‹

› каню́шня (7)

(8) гарэ́шына ‹

› каню́шы (6)

(7) заю́шына ‹

› канюшы́навы (10)

(7) пляшы́на ‹

› канюшынасе́янне (14)

(8) каба́льна ‹

› канюшынацё́рачны (15)

(9) глаба́льна ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

марская свінка