канюшыніна

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова канюшыніна
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	канюшы́ніна мн. канюшы́ніны
Родны каго? чаго?	канюшы́ніны мн. канюшы́нін
Давальны каму? чаму?	канюшы́ніне мн. канюшы́нінам
Вінавальны каго? што?	канюшы́ніну мн. канюшы́ніны
Творны кім? чым?	канюшы́нінай, канюшы́нінаю мн. канюшы́нінамі
Месны у кім? у чым?	канюшы́ніне мн. канюшы́нінах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

Ён сказаў, што мой цягнік ад’ехаў. Наіўны. Я і білет на яго не брала.

kaniušynina — беларуская лацінка

Слова канюшыніна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: