аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова мяжэніна
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мяжэ́ніна мн. мяжэ́ніны |
| Родны каго? чаго? |
мяжэ́ніны мн. мяжэ́нінаў, мяжэ́нін |
| Давальны каму? чаму? |
мяжэ́ніне мн. мяжэ́нінам |
| Вінавальны каго? што? |
мяжэ́ніну мн. мяжэ́ніны |
| Творны кім? чым? |
мяжэ́нінай, мяжэ́нінаю мн. мяжэ́нінамі |
| Месны у кім? у чым? |
мяжэ́ніне мн. мяжэ́нінах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як анучаю па зубах — сказаць каму-н. што-н. непрыемнае
Бацька: Сынку, цябе ўсынавілі.
Сын: Што?! Я ведаў гэта! Я хачу сустрэцца са сваімі біялагічнымі бацькамі!
Бацька: Мы твае біялагічныя бацькі. Цяпер збірайся, новыя забяруць цябе праз 20 хвілін.
miaženina — беларуская лацінка
Слова мяжэніна (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мяжэніна — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мязга + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мяжджу́ліць (10)
(10) канюшы́ніна ‹
› мяжджэ́рысты (11)
(7) ільні́на ‹
› мяжо́ўка (7)
(8) бы́льніна ‹
› мяжэ́нінны (9)
(5) Яні́на ‹
› мязга́ (5)
(10) бульбя́ніна ‹
› мязго́вы (7)
(9) дравяні́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.