мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова мязга
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мязга́ мн. — |
| Родны каго? чаго? |
мязгі́ мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
мяззе́ мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
мязгу́ мн. — |
| Творны кім? чым? |
мязго́й, мязго́ю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
мяззе́ мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
прочкі — пакіданне на некаторы час сваёй хаты, сям'і з прычыны нязгоды, неладоў
ісці ў прочкі — сыходзіць з дому, не ўжыўшыся з мужам або жонкай
сабрацца (пайсці) у прочкі — звычайна пайсці ад мужа; пакінуць сям’ю, сваю хату з прычыны неладоў
— Хоць бы раз паклікала мяне з сабой адпачыць.
— Я не адпачываю з жанатымі.
— Я ж твой муж.
— Ніякіх вы́няткаў!
miazha — беларуская лацінка
Слова мязга (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мязга — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мяздра + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мяжо́ўка (7)
(6) Гла́зга ‹
› мяжэ́ніна (8)
(5) ро́зга ‹
› мяжэ́нінны (9)
(5) лузга́ ‹
› мязго́вы (7)
(6) Ядві́га ‹
› мяздра́ (6)
(7) Ядзві́га ‹
› мяздра́ны (8)
(6) візі́га ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.