аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова кара
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ка́ра мн. ка́ры |
| Родны каго? чаго? |
ка́ры мн. ка́р |
| Давальны каму? чаму? |
ка́ры мн. ка́рам |
| Вінавальны каго? што? |
ка́ру мн. ка́ры |
| Творны кім? чым? |
ка́рай, ка́раю мн. ка́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
ка́ры мн. ка́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.
Дарэчы, хацеў заўтра раніцай пачаць хадзіць у мацоўню, але думаю, заўтра нікуды я не пайду. Буду спаць. Сон — гэта здароўе.
* мацоўня — маецца на ўвазе спартзала (gym)kara — беларуская лацінка
Слова кара (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кара — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кара + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кар'ерысты́чны (13)
(12) Кіліманджа́ра ‹
› кар'еры́сцкі (11)
(6) выжа́ра ‹
› кар'еры́сцкі (11)
(4) зара́ ‹
› кара́-бага́зскі (13)
(6) бакара́ ‹
› караабдзіра́льны (15)
(6) Анкара́ ‹
› караабдзіра́льшчык (17)
(7) машкара́ ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.