аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
ніякі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова карабачанне
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
караба́чанне мн. караба́чанні |
| Родны каго? чаго? |
караба́чання мн. караба́чанняў |
| Давальны каму? чаму? |
караба́чанню мн. караба́чанням |
| Вінавальны каго? што? |
караба́чанне мн. караба́чанні |
| Творны кім? чым? |
караба́чаннем мн. караба́чаннямі |
| Месны у кім? у чым? |
караба́чанні мн. караба́чаннях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дзе любяць — не часці, дзе не любяць — не ідзі.
— Мо пойдзем на шпацыр?
— Не магу, у мяне ўсё баліць.
— Пасля чаго?
— Пасля трыццаці.
karabačannie — беларуская лацінка
Слова карабачанне (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік карабачанне — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове карабейнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› караба́цісты (11)
(12) касмаба́чанне ‹
› караба́ціцца (11)
(11) яснаба́чанне ‹
› караба́ціць (10)
(9) паба́чанне ‹
› караба́чаны (10)
(10) праба́чанне ‹
› караба́чаны (10)
(11) еўраба́чанне ‹
› карабе́йнік (10)
(11) Еўраба́чанне ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
перад і трэба паставіць коску або працяжнік, праўда ж?