аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова карабейнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
карабе́йнік мн. карабе́йнікі |
| Родны каго? чаго? |
карабе́йніка мн. карабе́йнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
карабе́йніку мн. карабе́йнікам |
| Вінавальны каго? што? |
карабе́йніка мн. карабе́йнікаў |
| Творны кім? чым? |
карабе́йнікам мн. карабе́йнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
карабе́йніку мн. карабе́йніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Што дурны папсуе, тое і разумны не паправіць.
Чалавек пайшоў ад малпы. Малпа пойдзе ад квадробера.
karabiejnik — беларуская лацінка
Слова карабейнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік карабейнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове карабел + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› караба́чанне (11)
(9) абыча́йнік ‹
› караба́чаны (10)
(11) папраша́йнік ‹
› караба́чаны (10)
(8) ліша́йнік ‹
› карабе́йнічаць (13)
(10) верабе́йнік ‹
› карабе́л (7)
(10) мураве́йнік ‹
› карабе́ль (8)
(7) шве́йнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.