мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
карабе́йнічаць — дзеяслоў карабе́ль — назоўнік
канцэпт

карабел

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова карабел
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 карабе́л

мн.  карабе́лы
Родны
каго? чаго?		 карабе́ла

мн.  карабе́лаў
Давальны
каму? чаму?		 карабе́лу

мн.  карабе́лам
Вінавальны
каго? што?		 карабе́ла

мн.  карабе́лаў
Творны
кім? чым?		 карабе́лам

мн.  карабе́ламі
Месны
у кім? у чым?		 карабе́ле

мн.  карабе́лах
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Сарока сароку бачыць здалёку.
Свой свайго (чорт чорта) пазнаў і на піва пазваў.


— Чаму вы сталі выкладчыкам?
— Разумееш… Калі размаўляць з сабой сам-насам, гэта шызанутасць. А калі размаўляць з сабой пры студэнтах — гэта лекцыя.


karabiel — беларуская лацінка

Слова карабел (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік карабел — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове карабель + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› караба́чаны (10)

(3) бе́л ‹

› карабе́йнік (10)

(5) забе́л ‹

› карабе́йнічаць (13)

(5) пабе́л ‹

› карабе́ль (8)

(6) прабе́л ‹

› карабе́ль-спадаро́жнік (20)

(6) падбе́л ‹

› карабе́льнік (11)

(6) Юнібе́л ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

Драць бульбу, так?