аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова карабельнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
карабе́льнік мн. карабе́льнікі |
| Родны каго? чаго? |
карабе́льніка мн. карабе́льнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
карабе́льніку мн. карабе́льнікам |
| Вінавальны каго? што? |
карабе́льніка мн. карабе́льнікаў |
| Творны кім? чым? |
карабе́льнікам мн. карабе́льнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
карабе́льніку мн. карабе́льніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як анучаю па зубах — сказаць каму-н. што-н. непрыемнае
— Мілая, я ўсё зразумеў, вярніся да мяне, калі ласка!
— І што ты зразумеў?
— Што акрамя цябе я анікому не патрэбны!
karabieĺnik — беларуская лацінка
Слова карабельнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік карабельнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове карабель-спадарожнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› карабе́л (7)
(6) е́льнік ‹
› карабе́ль (8)
(10) пад'е́льнік ‹
› карабе́ль-спадаро́жнік (20)
(9) ва́бельнік ‹
› карабе́льны (10)
(10) грабе́льнік ‹
› карабе́льчык (11)
(9) ша́бельнік ‹
› карабе́льшчык (12)
(9) ша́бельнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.