аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова папрашайнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
папраша́йнік мн. папраша́йнікі |
| Родны каго? чаго? |
папраша́йніка мн. папраша́йнікаў |
| Давальны каму? чаму? |
папраша́йніку мн. папраша́йнікам |
| Вінавальны каго? што? |
папраша́йніка мн. папраша́йнікаў |
| Творны кім? чым? |
папраша́йнікам мн. папраша́йнікамі |
| Месны у кім? у чым? |
папраша́йніку мн. папраша́йніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
даць (зада́ць) дзёру (дра́ла, драпака́, лататы́) — пусціцца наўцёкі; уцячы
Шукаў хату вайсковец. Прыйшоў першы раз глядзець, абышоў усе пакоі, вярнуўся ў прыхожую, паказвае на ўваходныя дзверы і пытаецца:
— А там што за пакой?
paprašajnik — беларуская лацінка
Слова папрашайнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік папрашайнік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове папрашайніцтва + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› папрачышча́ць (12)
(10) паруча́йнік ‹
› папраша́йка (10)
(10) паруча́йнік ‹
› папраша́йка (10)
(9) абыча́йнік ‹
› папраша́йніцкі (13)
(8) ліша́йнік ‹
› папраша́йніцкі (13)
(10) карабе́йнік ‹
› папраша́йніцтва (14)
(10) верабе́йнік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.