STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова карабок
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
карабо́к мн. карабкі́ |
| Родны каго? чаго? |
карабка́ мн. карабко́ў |
| Давальны каму? чаму? |
карабку́ мн. карабка́м |
| Вінавальны каго? што? |
карабо́к мн. карабкі́ |
| Творны кім? чым? |
карабко́м мн. карабка́мі |
| Месны у кім? у чым? |
карабку́ мн. карабка́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
штука́рыць — з вялікім стараннем рабіць што-н.; завіхацца каля чаго-н.
Дома жонка ля пліты штукарыць. (Макаль)мілагучная, непаўторная, найбагацейшая, сакавітая, старажытная, чароўная, родная
слоўнік эпітэтаўkarabok — беларуская лацінка
Слова карабок (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік карабок — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове караваджызм + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› караблеваджэ́нне (15)
(7) жалабо́к ‹
› караблекрушэ́нне (15)
(5) набо́к ‹
› кара́блік (8)
(7) жарабо́к ‹
› карабо́ўскі (10)
(6) грабо́к ‹
› кара́ва (6)
(6) драбо́к ‹
› караваджы́зм (11)
(7) скрабо́к ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
