мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
карава́нны — прыметнік кара́васць — назоўнік
канцэпт

караваншчык

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова караваншчык
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
карава́ншчык

мн.  карава́ншчыкі
Родны
каго? чаго?
карава́ншчыка

мн.  карава́ншчыкаў
Давальны
каму? чаму?
карава́ншчыку

мн.  карава́ншчыкам
Вінавальны
каго? што?
карава́ншчыка

мн.  карава́ншчыкаў
Творны
кім? чым?
карава́ншчыкам

мн.  карава́ншчыкамі
Месны
у кім? у чым?
карава́ншчыку

мн.  карава́ншчыках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Часам шэпчуць — далёка чуюць, а крычаць — не чуюць.


Усе чакалі чорнага лебедзя, а прыляцеў рыжы.


karavanščyk — беларуская лацінка

Слова караваншчык (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік караваншчык — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове каравасць + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


карава́н (7)

(9) турэ́мшчык

карава́н-сара́й (13)

(6) ямшчы́к

карава́нны (9)

(11) бараба́ншчык

кара́васць (9)

(9) дыва́ншчык

карава́ціцкі (11)

(11) гальва́ншчык

кара́вачнік (10)

(11) балага́ншчык


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

трускалка і трускаўка

чатджыпіці, ты п'яны, ідзі праспіся
AI — штукарскі інтэлект