STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова каравасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кара́васць мн. кара́васці |
| Родны каго? чаго? |
кара́васці мн. кара́васцяў, кара́васцей |
| Давальны каму? чаму? |
кара́васці мн. кара́васцям |
| Вінавальны каго? што? |
кара́васць мн. кара́васці |
| Творны кім? чым? |
кара́васцю мн. кара́васцямі |
| Месны у кім? у чым? |
кара́васці мн. кара́васцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
мара́ — прывід, здань, насланнё
Вось-вось пакажацца звяруга!.. Ды доўга гэта штось патуга — Няма, а быць ужо пара. Цьфу, ты! Што ж гэта за мара? (Якуб Колас)Чаканне: у Польшчы беларусы будуць думаць, як зрабіць Беларусь зноў вялікай.
Рэальнасць: спрачаюцца, ісці на ДДТ або на Меладзэ.
karavasć — беларуская лацінка
Слова каравасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік каравасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове каравачнік + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› карава́н-сара́й (13)
(12) мадэ́рнавасць ‹
› карава́нны (9)
(10) за́лпавасць ‹
› карава́ншчык (11)
(9) хупа́васць ‹
› карава́ціцкі (11)
(11) кучара́васць ‹
› кара́вачнік (10)
(8) бра́васць ‹
› караве́ла (8)
(16) разнатэ́мбравасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
