Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

карагод, -а, Месны склон -дзе, мужчынскі род
Масавая народная гульня, якая суправаджаецца танцамі, песнямі і драматычнымі дзеяннямі. Вадзіць карагод. ▪ Дзе ні паявіцца Алеся, то там будзе і весела, і жыва — могуць песні пайсці, могуць танцы, ад яе могуць пачаць карагод. ← Янка Скрыган. // Масавы дзіцячы танец-гульня. Дзеці запляскалі ў ладкі і заскакалі ў вясёлым карагодзе вакол елкі. ← Іван Сіняўскі. / у знач. прыслоўе карагодам. Усё скончылася ўдарам: страсянуўся свет, і зоры карагодам пайшлі перад вачамі. ← Эдуард Самуйлёнак.

❌

карагод

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова карагод
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	караго́д мн. караго́ды
Родны каго? чаго?	караго́да мн. караго́даў
Давальны каму? чаму?	караго́ду мн. караго́дам
Вінавальны каго? што?	караго́д мн. караго́ды
Творны кім? чым?	караго́дам мн. караго́дамі
Месны у кім? у чым?	караго́дзе мн. караго́дах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.

Слова карагод (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік карагод — у родным, давальным, творным і месным склоне

карагод

Навігатар

Мемчыкі