STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова каранёк
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
каранё́к мн. каранькі́ |
| Родны каго? чаго? |
каранька́ мн. каранько́ў |
| Давальны каму? чаму? |
караньку́ мн. каранька́м |
| Вінавальны каго? што? |
каранё́к мн. каранькі́ |
| Творны кім? чым? |
каранько́м мн. каранька́мі |
| Месны у кім? у чым? |
караньку́ мн. каранька́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Маладое цела — другое дзела.
— Ты свабодная заўтра?
— Агась.
— Так і ведаў, што ты нікому не патрэбная.
karaniok — беларуская лацінка
Слова каранёк (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік каранёк — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове каранізацыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› каранда́шны (10)
(6) аганё́к ‹
› каранда́шык (10)
(5) канёк ‹
› каранё́вы (8)
(5) канёк ‹
› каранё́ўскі (10)
(5) лінё́к ‹
› каранізава́цца (13)
(8) грабянё́к ‹
› каранізава́ць (12)
(8) клубянё́к ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
