аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова карантыш
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
каранты́ш мн. карантышы́ |
| Родны каго? чаго? |
карантыша́ мн. карантышо́ў |
| Давальны каму? чаму? |
карантышу́ мн. карантыша́м |
| Вінавальны каго? што? |
карантыша́ мн. карантышо́ў |
| Творны кім? чым? |
карантышо́м мн. карантыша́мі |
| Месны у кім? у чым? |
карантышу́ мн. карантыша́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
абэ́лтух — неразумны, някемлівы чалавек (лаянкавае слова)
ёлуп, ёлупень, балды́к, абэ́лтусАйцішнікі ёлку не ставяць, а пераўсталёўваюць.
karantyš — беларуская лацінка
Слова карантыш (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік карантыш — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове карантышка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› карано́граф (10)
(5) латы́ш ‹
› карантын (8)
(7) караты́ш ‹
› карантынны (10)
(5) феты́ш ‹
› каранты́шка (10)
(5) Ірты́ш ‹
› каранты́шны (10)
(5) ду́тыш ‹
› каранці́н (8)
(6) матчы́ш ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.