аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова карантышка
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
каранты́шка мн. каранты́шкі |
| Родны каго? чаго? |
каранты́шкі мн. каранты́шак |
| Давальны каму? чаму? |
каранты́шцы мн. каранты́шкам |
| Вінавальны каго? што? |
каранты́шку мн. каранты́шак |
| Творны кім? чым? |
каранты́шкай, каранты́шкаю мн. каранты́шкамі |
| Месны у кім? у чым? |
каранты́шцы мн. каранты́шках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Пад чужую дудку паскачаш — потым адплачаш.
— Вы разбіраецеся ў беларускай мове?
— А то ж!
— Глядзіце: бацька пабіў сына, бо ён быў п'яны. Хто з іх быў п'яны?
— Ён.
karantyška — беларуская лацінка
Слова карантышка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік карантышка — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове каранцін + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› карантын (8)
(7) латы́шка ‹
› карантынны (10)
(9) караты́шка ‹
› каранты́ш (8)
(8) култы́шка ‹
› каранты́шны (10)
(8) марты́шка ‹
› каранці́н (8)
(8) пусты́шка ‹
› каранці́нна-саніта́рны (20)
(5) шы́шка ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Нам было ляніва перарабляць на беларускую.
Але ў нас ёсць беларускамоўны мем пра ляноту ў слове «лянота».
Паглядзіце, не палянуйцеся!