аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
толькі множны лік
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
множналікавы
праскланяць слова карачкі
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
— мн. кара́чкі |
| Родны каго? чаго? |
— мн. кара́чак |
| Давальны каму? чаму? |
— мн. кара́чкам |
| Вінавальны каго? што? |
— мн. кара́чкі |
| Творны кім? чым? |
— мн. кара́чкамі |
| Месны у кім? у чым? |
— мн. кара́чках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Дзе любяць — не часці, дзе не любяць — не ідзі.
— Чаму вы сталі выкладчыкам?
— Разумееш… Калі размаўляць з сабой сам-насам, гэта шызанутасць. А калі размаўляць з сабой пры студэнтах — гэта лекцыя.
karački — беларуская лацінка
Слова карачкі (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік карачкі — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове карачэнне + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› карача́еўка (10)
(7) са́начкі ‹
› карача́еўскі (11)
(7) цы́пачкі ‹
› кара́чка (7)
(5) ра́чкі ‹
› кара́чынскі (10)
(10) снягу́рачкі ‹
› карачэ́нне (9)
(7) куса́чкі ‹
› карашо́к (7)
(8) жа́ртачкі ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.