STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова карбаніт
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
карбані́т мн. карбані́ты |
| Родны каго? чаго? |
карбані́ту мн. карбані́таў |
| Давальны каму? чаму? |
карбані́ту мн. карбані́там |
| Вінавальны каго? што? |
карбані́т мн. карбані́ты |
| Творны кім? чым? |
карбані́там мн. карбані́тамі |
| Месны у кім? у чым? |
карбані́це мн. карбані́тах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
пе́сціць во́чы — пра што-н. прыгожае, прыемнае на выгляд
песціць надзею, песціць мару, песціць думкі — жадаць здзяйснення чаго-н. прыемнага; пялегаваць (пераноснае значэнне)
Твой цень — гэта доказ таго, што сонечнае святло пераадолела шлях даўжынёю 150 мільёнаў кіламетраў і не дасягнула Зямлі ўсяго 1,5 метра праз цябе, мярзотнік.
karbanit — беларуская лацінка
Слова карбаніт (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік карбаніт — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове карбапласт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› карбані́л (8)
(12) панафтальмі́т ‹
› карбані́лавы (11)
(3) ні́т ‹
› карбані́льны (11)
(3) ні́т ‹
› карбапла́ст (10)
(7) кубані́т ‹
› карбара́н (8)
(6) эбані́т ‹
› карбару́нд (9)
(5) гані́т ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
