аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова карбарунд
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
карбару́нд мн. карбару́нды |
| Родны каго? чаго? |
карбару́нду мн. карбару́ндаў |
| Давальны каму? чаму? |
карбару́нду мн. карбару́ндам |
| Вінавальны каго? што? |
карбару́нд мн. карбару́нды |
| Творны кім? чым? |
карбару́ндам мн. карбару́ндамі |
| Месны у кім? у чым? |
карбару́ндзе мн. карбару́ндах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
цаца-цаца, ды ў кішэнь — пра таго, хто не праміне ўзяць чужое, прысвоіць што-н.
— Добры дзень. У мяне не працуе WiFi роўтар.
— А якія лямпачкі гараць?
— На кухні і ў спальні.
— Ясна. Нічога не чапайце. Наш спецыяліст хутка прыедзе.
karbarund — беларуская лацінка
Слова карбарунд (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік карбарунд — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове карбас + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› карбані́т (8)
(10) тугендбу́нд ‹
› карбапла́ст (10)
(5) алунд ‹
› карбара́н (8)
(7) Зі́гмунд ‹
› карбару́ндавы (12)
(6) кару́нд ‹
› карба́с (6)
(6) кару́нд ‹
› карба́сны (8)
(10) монакару́нд ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.