аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова карнацік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
карна́цік мн. карна́цікі |
| Родны каго? чаго? |
карна́ціка мн. карна́цікаў |
| Давальны каму? чаму? |
карна́ціку мн. карна́цікам |
| Вінавальны каго? што? |
карна́ціка мн. карна́цікаў |
| Творны кім? чым? |
карна́цікам мн. карна́цікамі |
| Месны у кім? у чым? |
карна́ціку мн. карна́ціках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Стары гаворыць — гародзіць, ды на праўду выходзіць.
Стары са шляху не звядзе.
Кожны нябожчык на Эверэсце калісьці быў неймаверна матываванай асобай.
karnacik — беларуская лацінка
Слова карнацік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік карнацік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове карнацыя + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› карнаты́т (8)
(7) жана́цік ‹
› карна́ценькі (11)
(9) нежана́цік ‹
› карна́цець (9)
(7) кана́цік ‹
› карна́ціцца (10)
(8) пярна́цік ‹
› карна́ціць (9)
(7) луна́цік ‹
› карна́цыя (8)
(8) пухна́цік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.