аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
каро́бачны — прыметнік каро́бчаты — прыметнік
канцэпт

каробка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова каробка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
каро́бка

мн.  каро́бкі
Родны
каго? чаго?
каро́бкі

мн.  каро́бак
Давальны
каму? чаму?
каро́бцы

мн.  каро́бкам
Вінавальны
каго? што?
каро́бку

мн.  каро́бкі
Творны
кім? чым?
каро́бкай, каро́бкаю

мн.  каро́бкамі
Месны
у кім? у чым?
каро́бцы

мн.  каро́бках
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

— Э, выпі чыста! от кабета!
Ганна тройчы прыгубіла
І чарку ўсю перакуліла.
— Ой, буду п’яна — ашаломіць.
— Касцей гарэлка не паломіць!

Якуб Колас, «Новая зямля»

Ты жывеш у недасканалым свеце. Калі ты палюеш на мілфаў — гэта кайф. Калі мілфы палююць на цябе — гэта разбэшчванне малалетніх.


karobka — беларуская лацінка

Слова каробка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік каробка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове карова + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


каро́бачнік (10)

(7) жаро́бка

каро́бачніца (11)

(7) заро́бка

каро́бачны (9)

(9) гузаро́бка

каро́бчаты (9)

(9) самаро́бка

каро́ва (6)

(9) пераро́бка

каро́він (7)

(7) абро́бка


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

дзын і дзінь

па-беларуску: дзын / дзінь