Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

 карона, -ы, жаночы род
  1. Галаўны ўбор з каштоўнымі ўпрыгожаннямі, які з'яўляецца знакам улады манарха. Царская карона. ▪ Жыў ды быў найлюты цар, Той краіны ўладар. У залатой сваёй кароне Ён сядзеў сабе на троне. ← Алесь Якімовіч. // Адбітак, малюнак падобнага прадмета па гербах, ордэнах і пад. Усе леснікі былі ўжо ў зборы, У лепшым стражніцкім уборы: У новых куртках са шнурамі, А на грудзінах са знакамі, На шапках «Н» было з каронай. ← Якуб Колас. Эмблемай, адметным знакам царскай юстыцыі была карона на падстаўцы з надпісам «Закон». ← Г. Кісялёў. // пераноснае значэнне; чаго. Аб прадмеце падобнай формы, падобнага выгляду. Калі хто-небудзь сцішыць мог Той боль, што я з тугою нёс, Дык гэта ты — зямны мой бог З каронай сонечнаю кос. ← Кастусь Кірэенка. / у знач. прыслоўе каронай. Дзяўчына паправіла рукой тугія бялявыя косы, што каронай ляжалі на галаве. ← Яўген Васілёнак.
  2. пераноснае значэнне Улада манарха. Адрачыся ад кароны. Прыняць карону. // Дзяржаўная ўлада ў манархічнай краіне. Ходзіць май па свеце, Сцяг яго чырвоны Патрасае грозна Троны і кароны. ← Янка Купала. Тут пад ярмом кароны жыў, Цярпеў галечу, крыўду, здзек І чалавекам век не быў Забіты горам чалавек. ← Андрэй Александровіч.
  3. Тое, што і крона¹. Пад каронай — Парасонам Ліпы пышнай і зялёнай — Адзінокі колас жыта Рос замкнёна і забыта. ← Якуб Колас. Уверсе ж кароны старых хвой, сходзячыся з двух бакоў сценкі, спляталі жывы полаг. ← Цішка Гартны.
  4. Светлы арэол вакол Сонца, бачны ў час сонечнага зацьмення. Сонечная карона.
  •••
  Карона з галавы не зваліцца (не спадзе) — гонар не будзе закрануты, аўтарытэт не паменшае.
   [Ад лац. corona — вянок.]