STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова убарона
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
убаро́на мн. убаро́ны |
| Родны каго? чаго? |
убаро́ны мн. убаро́наў, убаро́н |
| Давальны каму? чаму? |
убаро́не мн. убаро́нам |
| Вінавальны каго? што? |
убаро́ну мн. убаро́ны |
| Творны кім? чым? |
убаро́най, убаро́наю мн. убаро́намі |
| Месны у кім? у чым? |
убаро́не мн. убаро́нах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Выйсці хоць і за лапаць, абы не плакаць.
↓
Дзеўкай была — плакала, замуж выйшла — завыла.
Калі п'еш піўцо, трэба ведаць меру. Інакш можна выпіць менш.
ubarona — беларуская лацінка
Слова убарона (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік убарона — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове убаўка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› убаку́ (5)
(12) контрабаро́на ‹
› убарані́цца (10)
(10) паўабаро́на ‹
› убарані́ць (9)
(8) адбаро́на ‹
› убаро́нены (9)
(6) варо́на ‹
› убаро́нены (9)
(6) каро́на ‹
› убаро́хтацца (11)
(9) геакаро́на ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
