акаяннік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова акаяннік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	акая́ннік мн. акая́ннікі
Родны каго? чаго?	акая́нніка мн. акая́ннікаў
Давальны каму? чаму?	акая́нніку мн. акая́ннікам
Вінавальны каго? што?	акая́нніка мн. акая́ннікаў
Творны кім? чым?	акая́ннікам мн. акая́ннікамі
Месны у кім? у чым?	акая́нніку мн. акая́нніках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Хто чужога не шануе, свайго мець не будзе.

— Знаёмец хоча прыехаць, адпачыць, па гарах пакатацца. Гэта лепш калі рабіць? Летам? Зімой?
— Глядзі. Калі ён хоча зімой, то зімой. Калі летам, то летам.

akajannik — беларуская лацінка

Слова акаяннік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: