STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова мар'яннік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
мар'я́ннік мн. мар'я́ннікі |
| Родны каго? чаго? |
мар'я́нніку мн. мар'я́ннікаў |
| Давальны каму? чаму? |
мар'я́нніку мн. мар'я́ннікам |
| Вінавальны каго? што? |
мар'я́ннік мн. мар'я́ннікі |
| Творны кім? чым? |
мар'я́ннікам мн. мар'я́ннікамі |
| Месны у кім? у чым? |
мар'я́нніку мн. мар'я́нніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Зла, як у казла, а сілы, як у камара.
Калі і браць прыклад, то з Караткевіча.
Караткевіч:
Праз хвіліну я быў таксама нападпітку.
marjannik — беларуская лацінка
Слова мар'яннік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мар'яннік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мара + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мар'я́жны (8)
(8) імшэ́ннік ‹
› Мар'я́на (7)
(8) аршэ́ннік ‹
› мар'я́нка (8)
(6) ую́ннік ‹
› мар'я́ннікавы (12)
(8) акая́ннік ‹
› ма́ра (4)
(12) непрыка́яннік ‹
› мара́ (4)
(13) беспрыка́яннік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
