імшэннік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова імшэннік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	імшэ́ннік мн. імшэ́ннікі
Родны каго? чаго?	імшэ́нніка мн. імшэ́ннікаў
Давальны каму? чаму?	імшэ́нніку мн. імшэ́ннікам
Вінавальны каго? што?	імшэ́ннік мн. імшэ́ннікі
Творны кім? чым?	імшэ́ннікам мн. імшэ́ннікамі
Месны у кім? у чым?	імшэ́нніку мн. імшэ́нніках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Лепей смерць на полі, чым мукі ў няволі.

Замест таго каб сказаць дзяўчыне «я кахаю цябе», «я цябе люблю», «я жыць без цябе не магу», «я цябе абажаю, абожнюю, любая ты мая, дарагая», мы бубнелі тупую, бязладную, пачварную фразу: «давай з табой дружыць».

Уладзімір Караткевіч

imšennik — беларуская лацінка

Слова імшэннік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: