аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова кішэннік
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кішэ́ннік мн. кішэ́ннікі |
| Родны каго? чаго? |
кішэ́нніка мн. кішэ́ннікаў |
| Давальны каму? чаму? |
кішэ́нніку мн. кішэ́ннікам |
| Вінавальны каго? што? |
кішэ́нніка мн. кішэ́ннікаў |
| Творны кім? чым? |
кішэ́ннікам мн. кішэ́ннікамі |
| Месны у кім? у чым? |
кішэ́нніку мн. кішэ́нніках |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як пяшчотна сказаць рукі:
р у ч а н я́ т к і
Кожны нябожчык на Эверэсце калісьці быў неймаверна матываванай асобай.
kišennik — беларуская лацінка
Слова кішэннік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кішэннік — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кішэнь + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› Кішынё́ў (7)
(8) машэ́ннік ‹
› кішынё́ўскі (10)
(8) нашэ́ннік ‹
› кішэ́нечка (9)
(9) прашэ́ннік ‹
› кішэ́нны (7)
(16) зло́дзей-кішэ́ннік ‹
› кішэ́нь (6)
(8) амшэ́ннік ‹
› кішэ́нька (8)
(8) імшэ́ннік ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.