аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова мара
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ма́ра мн. ма́ры |
| Родны каго? чаго? |
ма́ры мн. ма́р |
| Давальны каму? чаму? |
ма́ры мн. ма́рам |
| Вінавальны каго? што? |
ма́ру мн. ма́ры |
| Творны кім? чым? |
ма́рай, ма́раю мн. ма́рамі |
| Месны у кім? у чым? |
ма́ры мн. ма́рах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Абяцаная шапка вушэй не грэе.
Мара беларуса: з'ехаць з вёскі ў Мінск, каб зарабіць грошай, каб пераехаць у вёску.
твітарскаеДа жанчыны яго мары я трошачкі не дамаўчала.
Вельмі складана знайсці працу мары, калі твая мара — не працаваць.
mara — беларуская лацінка
Слова мара (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік мара — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове мара + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мар'я́нка (8)
(6) Анкара́ ‹
› мар'я́ннік (9)
(7) машкара́ ‹
› мар'я́ннікавы (12)
(5) Кла́ра ‹
› марабу́ (6)
(8) закама́ра ‹
› марабу́т (7)
(8) кара́мара ‹
› Мара́вія (7)
(6) Сама́ра ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.