аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік

drukarnik.app

ў
і
мар'я́ннікавы — прыметнік мара́ — назоўнік
канцэпт

мара

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова мара
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
ма́ра

мн.  ма́ры
Родны
каго? чаго?
ма́ры

мн.  ма́р
Давальны
каму? чаму?
ма́ры

мн.  ма́рам
Вінавальны
каго? што?
ма́ру

мн.  ма́ры
Творны
кім? чым?
ма́рай, ма́раю

мн.  ма́рамі
Месны
у кім? у чым?
ма́ры

мн.  ма́рах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Абяцаная шапка вушэй не грэе.


Мара беларуса: з'ехаць з вёскі ў Мінск, каб зарабіць грошай, каб пераехаць у вёску.

твітарскае

Да жанчыны яго мары я трошачкі не дамаўчала.


Вельмі складана знайсці працу мары, калі твая мара — не працаваць.


mara — беларуская лацінка

Слова мара (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік мара — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове мара + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


мар'я́нка (8)

(6) Анкара́

мар'я́ннік (9)

(7) машкара́

мар'я́ннікавы (12)

(5) Кла́ра

марабу́ (6)

(8) закама́ра

марабу́т (7)

(8) кара́мара

Мара́вія (7)

(6) Сама́ра


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

мара інтраверта