Самара

у слоўніках не сустракаецца

гэта

назоўнік
жаночы род
уласны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова Самара
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	Сама́ра мн. Сама́ры
Родны каго? чаго?	Сама́ры мн. Сама́р
Давальны каму? чаму?	Сама́ры мн. Сама́рам
Вінавальны каго? што?	Сама́ру мн. Сама́ры
Творны кім? чым?	Сама́рай, Сама́раю мн. Сама́рамі
Месны у кім? у чым?	Сама́ры мн. Сама́рах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Лепей смерць на полі, чым мукі ў няволі.

Такое ўражанне, што 80 % беларускіх прыказак — пра беды, бядоту, галечу, галоту, нястачы, нядолю, слёзы, енк, адчай, пакуты, мукі, мучэнні, гора, гараванне, боль, смутак, няшчасце, гаротны лёс.

У капца́ няма канца.

Samara — беларуская лацінка

У СЛОЎНІКАХ НЯМА