аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
скарачэнне
3-е скланенне
праскланяць слова самапэўнасць
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
самапэ́ўнасць мн. самапэ́ўнасці |
| Родны каго? чаго? |
самапэ́ўнасці мн. самапэ́ўнасцяў, самапэ́ўнасцей |
| Давальны каму? чаму? |
самапэ́ўнасці мн. самапэ́ўнасцям |
| Вінавальны каго? што? |
самапэ́ўнасць мн. самапэ́ўнасці |
| Творны кім? чым? |
самапэ́ўнасцю мн. самапэ́ўнасцямі |
| Месны у кім? у чым? |
самапэ́ўнасці мн. самапэ́ўнасцях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не памогуць і чары, як каму хто не да пары.
— Мне спатрэбіцца надзейны чалавек, які ў старасці падасць шклянку віскі.
— Мо шклянку вады?
— Ты не падыходзіш.
samapeŭnasć — беларуская лацінка
Слова самапэўнасць (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік самапэўнасць — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове самарадства + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› самапрэ́с (8)
(10) рэ́чыўнасць ‹
› самапульсава́льны (16)
(12) нярэ́чыўнасць ‹
› самапу́ск (8)
(8) пэ́ўнасць ‹
› самапэ́ўны (9)
(9) упэ́ўнасць ‹
› Сама́ра (6)
(10) няпэ́ўнасць ‹
› самарадства (11)
(8) рэ́ўнасць ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.