незаменная штука, закіньце ў закладкі:

праверка правапісу

ў
і
карама́заўшчына — назоўнік карамбалі́на — назоўнік
канцэпт

карамара

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова карамара
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?
кара́мара

мн.  кара́мары
Родны
каго? чаго?
кара́мары

мн.  кара́мар
Давальны
каму? чаму?
кара́мары

мн.  кара́марам
Вінавальны
каго? што?
кара́мару

мн.  кара́мар
Творны
кім? чым?
кара́марай, кара́мараю

мн.  кара́марамі
Месны
у кім? у чым?
кара́мары

мн.  кара́марах
Клічная форма

мн. 

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

даць (зада́ць) дзёру (дра́ла, драпака́, лататы́) — пусціцца наўцёкі; уцячы


Сёння роўна год, як я заўтра пачну бегаць.


karamara — беларуская лацінка

Слова карамара (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік карамара — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове карамбаліна + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


каралява́ць (10)

(4) мара́

карама́заўскі (12)

(4) ма́ра

карама́заўшчына (14)

(8) закама́ра

карамбалі́на (11)

(6) Сама́ра

карамбо́ла (9)

(6) Тама́ра

карамбо́ль (9)

(8) кікі́мара


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

агідна