STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова карамара
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кара́мара мн. кара́мары |
| Родны каго? чаго? |
кара́мары мн. кара́мар |
| Давальны каму? чаму? |
кара́мары мн. кара́марам |
| Вінавальны каго? што? |
кара́мару мн. кара́мар |
| Творны кім? чым? |
кара́марай, кара́мараю мн. кара́марамі |
| Месны у кім? у чым? |
кара́мары мн. кара́марах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Не той наперадзе, што абагнаў, а той наперадзе, што за сабою цягне.
У прававой дзяржаве павінен кіраваць закон, а не асоба.
Леў Сапегаkaramara — беларуская лацінка
Слова карамара (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік карамара — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове карамбаліна + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› каралява́ць (10)
(4) мара́ ‹
› карама́заўскі (12)
(4) ма́ра ‹
› карама́заўшчына (14)
(8) закама́ра ‹
› карамбалі́на (11)
(6) Сама́ра ‹
› карамбо́ла (9)
(6) Тама́ра ‹
› карамбо́ль (9)
(8) кікі́мара ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
