STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
нескланяльны
праскланяць слова марабу
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
марабу́ мн. марабу́ |
| Родны каго? чаго? |
марабу́ мн. марабу́ |
| Давальны каму? чаму? |
марабу́ мн. марабу́ |
| Вінавальны каго? што? |
марабу́ мн. марабу́ |
| Творны кім? чым? |
марабу́ мн. марабу́ |
| Месны у кім? у чым? |
марабу́ мн. марабу́ |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
як вол да карэ́ты — зусім не (прыйсціся да чаго-н.); пра таго, хто аказаўся недарэчным у нейкіх абставінах
Мы складаемся з попелу даўно пагаслых зорак.
marabu — беларуская лацінка
Слова марабу (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік марабу — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове марабут + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› мар'я́ннікавы (12)
(5) Біса́у ‹
› мара́ (4)
(7) ноу-ха́у ‹
› ма́ра (4)
(7) ча́у-ча́у ‹
› марабу́т (7)
(4) табу́ ‹
› Мара́вія (7)
(4) зе́бу ‹
› маравы́ (6)
(10) неўспадо́бу ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
