мы абнавілі спэл-чэкер...

ацаніце

ў
і
Мар'я́на — назоўнік мар'я́ннік — назоўнік
канцэпт

мар'янка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова мар'янка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон адзіночны лік
множны лік
Назоўны
хто? што?		 мар'я́нка

мн.  мар'я́нкі
Родны
каго? чаго?		 мар'я́нкі

мн.  мар'я́нак
Давальны
каму? чаму?		 мар'я́нцы

мн.  мар'я́нкам
Вінавальны
каго? што?		 мар'я́нку

мн.  мар'я́нкі
Творны
кім? чым?		 мар'я́нкай, мар'я́нкаю

мн.  мар'я́нкамі
Месны
у кім? у чым?		 мар'я́нцы

мн.  мар'я́нках
Клічная форма —

мн.  —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Чужое ўзяць — сваё згубіць.
Не бяры чужога: аддасі сваё.
Ты па чужое, а чорт па тваё.


У бібліятэцы я запытаў, ці ёсць у іх кнігі пра параною. Бібліятэкарка мне шапнула: «Яны якраз за вамі»…


marjanka — беларуская лацінка

Слова мар'янка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

назоўнік мар'янка — у родным, давальным, творным і месным склоне

дзе паставіць націск у слове мар'яннік + часціна мовы

выпадковае

спецпошук

правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0


› мар'я́ж (6)

(9) узвышэ́нка ‹

› мар'я́жны (8)

(4) Я́нка ‹

› Мар'я́на (7)

(6) п'я́нка ‹

› мар'я́ннік (9)

(10) валяр'я́нка ‹

› мар'я́ннікавы (12)

(8) падая́нка ‹

› ма́ра (4)

(6) ла́янка ‹


Мемчыкі

трохмоўны цэннік

Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.

бульбу прывёз