Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

п'янка, -і, ДМ -нцы; Родны склон мн. -нак; жаночы род
  размоўнае слова
  1. Гулянка, дзе многа п'юць спіртных напіткаў. [Хлопцы] думалі, што казакі перад адыходам у Ванькоўшчыне п'янку спраўляюць, аж было мірна і ціха. ← Мікола Лобан. — Выпі, дачка, тут не п'янка, а сяброўская вячэра. За нашу перамогу грэх не выпіць каліва... ← Міхась Машара.
  2. Тое, што і п'янства. Аналізуючы прычыны прагулаў і парушэнняў дысцыпліны працы, прыходзіш да высновы, што пераважная большасць іх звязана з п'янкай. ← часопіс «Маладосць».

❌

п'янка

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова п'янка
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	п'я́нка мн. п'я́нкі
Родны каго? чаго?	п'я́нкі мн. п'я́нак
Давальны каму? чаму?	п'я́нцы мн. п'я́нкам
Вінавальны каго? што?	п'я́нку мн. п'я́нкі
Творны кім? чым?	п'я́нкай, п'я́нкаю мн. п'я́нкамі
Месны у кім? у чым?	п'я́нцы мн. п'я́нках
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

ляжа́ць як бэ́ля, п'я́ны як бэ́ля

пра п'янага да непрытомнасці, пра моцна п'янага чалавека

— Твая колішняя выклала фотку два дні назад, бачыў?
— Ой, ды мне пляваць.
— У яе там трыста падабаек.
— Трыста сем.

Слова п'янка (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік п'янка — у родным, давальным, творным і месным склоне

п'янка

Навігатар

Мемчыкі