картыжнік

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова картыжнік
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	карты́жнік мн. карты́жнікі
Родны каго? чаго?	карты́жніка мн. карты́жнікаў
Давальны каму? чаму?	карты́жніку мн. карты́жнікам
Вінавальны каго? што?	карты́жніка мн. карты́жнікаў
Творны кім? чым?	карты́жнікам мн. карты́жнікамі
Месны у кім? у чым?	карты́жніку мн. карты́жніках
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Вырас пад неба, а дурань як трэба.
Рост чалавечы, а розум авечы.

— Мой распусны сын учора вярнуўся дадому.
— Правільна казаць блудны сын, не карыстайцеся машынным перакладам.
— Мой распусны. Ганаруся ім, увесь у мяне.

kartyžnik — беларуская лацінка

Слова картыжнік (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: