аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова картуш
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
карту́ш мн. картушы́ |
| Родны каго? чаго? |
картуша́ мн. картушо́ў |
| Давальны каму? чаму? |
картушу́ мн. картуша́м |
| Вінавальны каго? што? |
карту́ш мн. картушы́ |
| Творны кім? чым? |
картушо́м мн. картуша́мі |
| Месны у кім? у чым? |
картушы́ мн. картуша́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Якое жыццё — такія песні.
картка для аплаты — прыкладушка
падслухана ў крамеkartuš — беларуская лацінка
Слова картуш (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік картуш — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове картушка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› картуно́вы (9)
(3) ту́ш ‹
› карту́ншчык (10)
(3) ту́ш ‹
› карту́ншчыца (11)
(6) кунту́ш ‹
› карту́шка (8)
(5) рэ́туш ‹
› карты́жнік (9)
(7) дыя́рыуш ‹
› картызо́л (8)
(4) ча́ўш ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.