STARNIK
STARNIK
мы абнавілі спэл-чэкер...
ацаніценазоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне
праскланяць слова кунтуш
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
кунту́ш мн. кунтушы́ |
| Родны каго? чаго? |
кунтуша́ мн. кунтушо́ў |
| Давальны каму? чаму? |
кунтушу́ мн. кунтуша́м |
| Вінавальны каго? што? |
кунту́ш мн. кунтушы́ |
| Творны кім? чым? |
кунтушо́м мн. кунтуша́мі |
| Месны у кім? у чым? |
кунтушы́ мн. кунтуша́х |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
бэ́сціць / збэ́сціць
1. Лаяць, зневажаць, ганьбіць. Бэсціць суседа.
2. Брудзіць, псаваць, неакуратным карыстаннем даводзіць да непрыгоднасці (пра вопратку). Бэсціць сукенку.
Памятаеш, як не спаў да раніцы, з цікавасцю перапісваючыся з кімсьці? Дзе цяпер усе гэтыя людзі? Лепей бы ты спаў.
kuntuš — беларуская лацінка
Слова кунтуш (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік кунтуш — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове кунцыт + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› кункта́тар (9)
(3) ту́ш ‹
› кункта́тарскі (12)
(3) ту́ш ‹
› кунстка́мера (11)
(3) ту́ш ‹
› кунту́шны (8)
(6) карту́ш ‹
› Ку́нцаўшчына (11)
(5) рэ́туш ‹
› ку́нцаўшчынскі (13)
(7) дыя́рыуш ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Акцёры і іх дублёры.