кунктатар

гэта

назоўнік
мужчынскі род
агульны, адушаўлёны, асабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова кунктатар
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	кункта́тар мн. кункта́тары
Родны каго? чаго?	кункта́тара мн. кункта́тараў
Давальны каму? чаму?	кункта́тару мн. кункта́тарам
Вінавальны каго? што?	кункта́тара мн. кункта́тараў
Творны кім? чым?	кункта́тарам мн. кункта́тарамі
Месны у кім? у чым?	кункта́тару мн. кункта́тарах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

капа́ч — пра марудлівага, лянівага чалавека
— Капач ты з-пад цёмнае хмары, хлеба замясіць не ўмееш, хаты ніколі, як людзі, не падмяцеш! (Якуб Колас)

прызнайся: ты не ўмееш замясіць хлеба і хату тваю падмятае робат

Чалавек, які не даваў мне быць шчаслівым, — быў Я САМ.

Хто сказаў?

kunktatar — беларуская лацінка

Слова кунктатар (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: