Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

туш¹, -а, мужчынскі род
  Кароткае музычнае прывітанне ў гонар каго-н. у час віншавання, узнагароджвання, а таксама невялікая музычная п'еса фанфарнага складу. А потым пад урачысты туш уручалі ветэранам і перадавікам вытворчасці грашовыя прэміі і ганаровыя граматы. ← Павел Місько.
   [Ням. Tusch.]
туш², -ы, жаночы род
  Чорная ці каляровая фарба для чарчэння або малявання. Лязо непрыкметна, мікрон за мікронам, здымала з паперы напісаныя тушшу літары. ← Іван Новікаў. На фоне неба вяршыні старых елак здаваліся намаляванымі чорнай тушшу. ← часопіс «Беларусь».
   [Ням. Tusche.]
туш³, -у, мужчынскі род
  Выпадковы дотык да шэра, які лічыцца за ўдар у гульні на більярдзе.
   [Фр. touche — дотык, датыканне.]

❌

туш

гэта

— кароткая музычная п'еса

назоўнік
мужчынскі род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
2-е скланенне

праскланяць слова туш
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	ту́ш мн. ту́шы
Родны каго? чаго?	ту́ша мн. ту́шаў
Давальны каму? чаму?	ту́шу мн. ту́шам
Вінавальны каго? што?	ту́ш мн. ту́шы
Творны кім? чым?	ту́шам мн. ту́шамі
Месны у кім? у чым?	ту́шы мн. ту́шах
Клічная форма	— мн. —

Зараз бы вярнуць усе грошы, якія я прапіў, і зноў іх прапіць.

* Перад тым як ужыць алкаголь, з'ешце страву з печані. Так алкаголь не зразумее, якую печань яму атакоўваць.

Слова туш (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік туш — у родным, давальным, творным і месным склоне

туш

Навігатар

Мемчыкі