STARNIK
STARNIK
аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова туша
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ту́ша мн. ту́шы |
| Родны каго? чаго? |
ту́шы мн. ту́ш |
| Давальны каму? чаму? |
ту́шы мн. ту́шам |
| Вінавальны каго? што? |
ту́шу мн. ту́шы |
| Творны кім? чым? |
ту́шай, ту́шаю мн. ту́шамі |
| Месны у кім? у чым? |
ту́шы мн. ту́шах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Твая бяда — твая нуда.
Не маё гарыць — не мне тушыць.
То не мая кароўка ўгрузла.
З дзяцінства баюся хадзіць да варажбітак. Бо калі яна і сапраўды ўсё бачыць, то скажа: «авохці мне, колькі ж ты драчунькаеш!»
tuša — беларуская лацінка
Слова туша (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік туша — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове тушавальшчык + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ту́ш (3)
(5) гру́ша ‹
› ту́ш (3)
(6) ігру́ша ‹
› ту́ш (3)
(4) су́ша ‹
› тушава́льны (10)
(8) калату́ша ‹
› тушава́льшчык (12)
(6) ра́туша ‹
› тушава́льшчыца (13)
(6) праўша ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Нам было ляніва перарабляць на беларускую.
Але ў нас ёсць беларускамоўны мем пра ляноту ў слове «лянота».
Паглядзіце, не палянуйцеся!