Drukarnik™ вылучае b-варыянты і пазабазавае.
Ці дапушчальна правяраць ТСБМ-1984 па правілах-2010?

груша і ігруша, -ы; Родны склон мн. груш і ігруш; жаночы род
  1. Фруктовае дрэва сямейства ружакветных з сакавітымі салодкімі пладамі ў форме акруглага конуса. Груша-дзічка. Марозаўстойлівы сорт ігруш.
  2. Плод гэтага дрэва. Натрэсці груш. Сушаныя грушы. Кампот з ігруш.
  3. толькі адзіночны лік Драўніна гэтага дрэва. Лыжкі з грушы.
  •••
  Земляная груша — шматгадовая кармавая і тэхнічная клубняносная расліна сямейства складанакветных; тапінамбур.
  На вярбе грушы растуць у каго — маніць, расказвае небыліцы.

❌

груша

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова груша
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	гру́ша мн. гру́шы
Родны каго? чаго?	гру́шы мн. гру́ш
Давальны каму? чаму?	гру́шы мн. гру́шам
Вінавальны каго? што?	гру́шу мн. гру́шы
Творны кім? чым?	гру́шай, гру́шаю мн. гру́шамі
Месны у кім? у чым?	гру́шы мн. гру́шах
Клічная форма	— мн. —

скарбніца

пайсці ў (на) раздабы́ткі — каб раздабыць што-н., разжыцца на што-н.

Слова груша (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:

Беларуска-рускі слоўнік, трохтомнік (2012)
Вялікі слоўнік беларускай мовы: арфаграфія, акцэнтуацыя, парадыгматыка (2012)
Граматычны слоўнік назоўніка (2008)
Слоўнік беларускай мовы (2012)
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (1996)
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы, пяцітомнік (1977-1984)

назоўнік груша — у родным, давальным, творным і месным склоне

груша

Навігатар

Мемчыкі