аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова суша
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
су́ша мн. — |
| Родны каго? чаго? |
су́шы мн. — |
| Давальны каму? чаму? |
су́шы мн. — |
| Вінавальны каго? што? |
су́шу мн. — |
| Творны кім? чым? |
су́шай, су́шаю мн. — |
| Месны у кім? у чым? |
су́шы мн. — |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
Страчаліся — цалаваліся, а як у адну хату сышліся, дык за чубы ўзяліся.
Нарадзіўся.
Даведаўся, што бацькі антыпрышчэпачнікі.
Памёр.
suša — беларуская лацінка
Слова суша (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік суша — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове сушаніца + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› сучы́ны (6)
(6) папу́ша ‹
› сучэ́нцыя (8)
(5) гру́ша ‹
› су́ш (3)
(6) ігру́ша ‹
› су́шаніца (8)
(4) ту́ша ‹
› су́шанка (7)
(8) калату́ша ‹
› су́шаны (6)
(6) ра́туша ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Мінск