сучэнцыя

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова сучэнцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	сучэ́нцыя мн. сучэ́нцыі
Родны каго? чаго?	сучэ́нцыі мн. сучэ́нцый
Давальны каму? чаму?	сучэ́нцыі мн. сучэ́нцыям
Вінавальны каго? што?	сучэ́нцыю мн. сучэ́нцый
Творны кім? чым?	сучэ́нцыяй, сучэ́нцыяю мн. сучэ́нцыямі
Месны у кім? у чым?	сучэ́нцыі мн. сучэ́нцыях
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

мянці́ць — што, чым і без дапаўнення — гаварыць многа і без толку, гаварыць бязглуздзіцу; трапацца, лапатаць
мянта́шка — пра таго, хто многа і без толку гаворыць; трапло (пераноснае значэнне)

Языкі быццам з прывязі пазрываліся і мянцілі немаведама што. (Сабаленка)

Мы вывучаем мовы, бо мова — адзінае, што небескарысна вывучыць нават дрэнна.

Като Ломб

sučencyja — беларуская лацінка

Слова сучэнцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: