аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова сучэнцыя
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
сучэ́нцыя мн. сучэ́нцыі |
| Родны каго? чаго? |
сучэ́нцыі мн. сучэ́нцый |
| Давальны каму? чаму? |
сучэ́нцыі мн. сучэ́нцыям |
| Вінавальны каго? што? |
сучэ́нцыю мн. сучэ́нцый |
| Творны кім? чым? |
сучэ́нцыяй, сучэ́нцыяю мн. сучэ́нцыямі |
| Месны у кім? у чым? |
сучэ́нцыі мн. сучэ́нцыях |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
збаёдаць
// Згубіць, невядома дзе падзець.
// Загубіць, знішчыць.
// Марна патраціць (змарнаваць), перавесці.
Вельмі падабаецца менавіта «гаманец», праз тое што ў ім ёсць падабенства са словам «гамон», а гэта цудоўна адлюстроўвае маё фінансавае становішча.
у кагосьці гаманец, а ў мяне гамончыкsučencyja — беларуская лацінка
Слова сучэнцыя (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік сучэнцыя — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове суш + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› су́чча (5)
(14) фасфарэсцэ́нцыя ‹
› су́ччын (6)
(14) фосфарэсцэнцыя ‹
› сучы́ны (6)
(13) флюарэсцэ́нцыя ‹
› су́ш (3)
(7) него́цыя ‹
› су́ша (4)
(7) мужо́цыя ‹
› су́шаніца (8)
(6) ско́цыя ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.
Геральдыка Беларусі ад нейрасеткі: Гомель