аішка можа і напіша табе сачыненне,
але памылкі знойдзе друкарнік
назоўнік
жаночы род
агульны, неадушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне
праскланяць слова ігруша
як правільна пісаць і куды ставіць націск
| склон | адзіночны лік множны лік |
|---|---|
| Назоўны хто? што? |
ігру́ша мн. ігру́шы |
| Родны каго? чаго? |
ігру́шы мн. ігру́ш |
| Давальны каму? чаму? |
ігру́шы мн. ігру́шам |
| Вінавальны каго? што? |
ігру́шу мн. ігру́шы |
| Творны кім? чым? |
ігру́шай, ігру́шаю мн. ігру́шамі |
| Месны у кім? у чым? |
ігру́шы мн. ігру́шах |
| Клічная форма | — мн. — |
скарбніца
гандэ́лак — закусачная
Этымалагічны слоўнік беларускай мовыУ серыяле «Плюрыбус» ёсць персанаж Zosia (Зося). Яна шчаслівая і не збіраецца мяняць імя ў пашпарце. Будзь як Зося.
ihruša — беларуская лацінка
Слова ігруша (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках:
назоўнік ігруша — у родным, давальным, творным і месным склоне
дзе паставіць націск у слове ігрушка + часціна мовы
правапіс на базе bnkorpus.info
ліцэнзія CC BY-SA 4.0
› ігро́к (5)
(6) чыну́ша ‹
› ігро́цкі (7)
(6) папу́ша ‹
› ігрунко́вы (9)
(5) гру́ша ‹
› ігру́шавы (8)
(4) су́ша ‹
› ігрушападо́бны (13)
(4) ту́ша ‹
› ігру́шка (7)
(8) калату́ша ‹
Зрабіце трохмоўныя цэннікі — і беларусам не спатрэбяцца слоўнікі.