каршуніха

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова каршуніха
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	каршуні́ха мн. каршуні́хі
Родны каго? чаго?	каршуні́хі мн. каршуні́х
Давальны каму? чаму?	каршуні́се мн. каршуні́хам
Вінавальны каго? што?	каршуні́ху мн. каршуні́х
Творны кім? чым?	каршуні́хай, каршуні́хаю мн. каршуні́хамі
Месны у кім? у чым?	каршуні́се мн. каршуні́хах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Не хвалі жонку за цела, а хвалі за дзела.

Такое ўражанне, што 80 % беларускіх прыказак — пра беды, бядоту, галечу, галоту, нястачы, нядолю, слёзы, енк, адчай, пакуты, мукі, мучэнні, гора, гараванне, боль, смутак, няшчасце, гаротны лёс.

У капца́ няма канца.

karšunicha — беларуская лацінка

Слова каршуніха (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: