каршуніха

гэта

назоўнік
жаночы род
агульны, адушаўлёны, неасабовы
не скарачэнне
1-е скланенне

праскланяць слова каршуніха
як правільна пісаць і куды ставіць націск

склон	адзіночны лік множны лік
Назоўны хто? што?	каршуні́ха мн. каршуні́хі
Родны каго? чаго?	каршуні́хі мн. каршуні́х
Давальны каму? чаму?	каршуні́се мн. каршуні́хам
Вінавальны каго? што?	каршуні́ху мн. каршуні́х
Творны кім? чым?	каршуні́хай, каршуні́хаю мн. каршуні́хамі
Месны у кім? у чым?	каршуні́се мн. каршуні́хах
Клічная форма	— мн. —

арфаграфічны слоўнік

скарбніца

Я не я і хата не мая.
А мне да таго ні спераду, ні ззаду.
Гэта мне ані баліць, ані свярбіць.

Чытаючы «Дзікае паляванне караля Стаха»:

Што бачыць прадпрымальнік: гарэлка «Тройчы дзевяць» на 27 травах. Назва агонь!
Што бачыць гурман: ласіныя губы ў падсалоджаным воцаце, халодныя пірагі з гусінай пячонкай.
Што бачу я: не можа толькі цнатлівая дзеўка, ды і тая хутка згаджаецца.

karšunicha — беларуская лацінка

Слова каршуніха (націск і правільнае напісанне) падаецца ў слоўніках: